maandag 9 maart 2009

De terugreis met hindernissen

Nog een allerlaatst weblogbericht. Zijn gisteren exact om 15:00 uur opgehaald door een busje met "aanhanger" waar zoveel mogelijk koffers in werden gestouwd. Na een aantal keren van koffers wisselen kwamen de mannen er toch achter dat het niet helemaal ging passen. Dan maar een paar koffers en buggy in de toch al overvolle bus.

Het inchecken (heel apart, balies in de buitenlucht) ging supersnel. We hadden veel oude kleding achtergelaten, dus het overgewicht heen, hadden we nu niet meer, is namelijk hier duur per kilo.

Tijdens het wachten in de gate werd onze naam omgeroepen en van nog twee andere stellen, is toch even schrikken, maar het bleek een gebruikelijke steekproef op de bagage. Ed moest mee, zodat in zijn bijzijn onze koffer werd gecheckt.

Het vliegtuig vertrok netjes om 18:10 uur, het zou 20 minuutjes vliegen zijn naar de tussenstop Punta Cana, waar de nog zittende passagiers hun vakantie gaan vieren.
Bij Puerto Plata was het landschap heuvelig en prachtig groen begroeid, hier in Punta Cana was het vlak en niet zo begroeid, het leek wel of we op Schiphol gingen landen.
Eerst mochten de vakantiegangers het vliegtuig verlaten, aansluitend de rest. Wat een ontzettend leuk vliegveld is dit, helemaal open in de buitenlucht met rieten overkappingen.
Het vliegtuig zou worden schoongemaakt en voorzien van een nieuwe crew, brandstof en catering. Om 20:40 uur vertrokken we ook hier weer volgens schema, aankomsttijd in Nederland stond gepland op 10:51 uur.

Iedereen werd voorzien van kussentjes en dekens en de horloges werden verzet naar 01:41 uur (is toch raar, zo is het begin van de avond en een minuut later is het middernacht en dus eigenlijk zwaar bedtijd).
Na ca. 2 uur vliegen zouden we pas een maaltijd geserveerd krijgen, dus tijd zat om op ons laptopje nog een filmpie te kijken, "New in town" met Renée Zellweger (leuke komedie).
Na de maaltijd heeft Ed zich met z'n kussentjes en dekentje in een hoekje gewurmd en uiteindelijk toch nog wel wat geslapen. Mij lukte het niet echt, blerrend kind, snurkers...
Het is een vrij rustige vlucht geweest met weinig turbulentie, om 11:07 uur zijn we geland, ietsjes later dus.

Mijn bedje thuis riep me, met hele stijve benen en dikke enkels liepen we verkleumd naar P3 waar onze auto stond geparkeerd. Wat gek, de sleutelbediening werkt niet, de auto doet helemaal niets meer. Shit, ons tukje moet nog even wachten "de wegenwacht monteur is binnen een uur bij u" werd ons medegedeeld (duurde gelukkig in werkelijkheid maar een kwartiertje).
Accu leeg en eigenlijk ook wel hard aan vernieuwing toe, voor 1 april moet ie toch voor de APK, doen we dat gelijk, dachten we...
Echter bij het wegrijden en eerste keer remmen, maakte onze auto toch een vreselijk stotterend kabaal. Ik vond het doodeng, wil zo niet rijden, gelukkig werd het steeds minder. Ons tukje wordt nog langer uitgesteld, het volgende telefoontje naar de Ford garage met de vraag of we direct even langs konden komen want we hadden problemen met remmen en of ze dan ook maar gelijk de accu wilden vervangen. Uiteindelijk stapten we om 14:45 uur bij ons thuis binnen en waren we over onze slaap heen, vandaar dit bericht. Ja, zit dus alweer achter de PC.

Enne Denies, ja eh, je elke dag een croissant of cake voeren wordt een beetje lastig (Schiedam-Leiden)

P.S. alle negatieve berichten die wij gelezen hebben over Arkefly kunnen wij niet delen, van onze kant alleen maar lof, zowel de heen- als terugreis, alles op tijd en prima verzorgd.


ga naar http://edenlien.blogspot.com om een reactie te plaatsen!!! Of als je al op de site zit... klik hieronder op "reacties".

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen